Hollow Years of Post-Solitude...
  Hollow Years of Post-Solitude                                                                                                                             

    Post-SoLiTuDe                     

 
   
 

 

 

 

 11/01/2004 - 12/01/2004 12/01/2004 - 01/01/2005 01/01/2005 - 02/01/2005 02/01/2005 - 03/01/2005 03/01/2005 - 04/01/2005 04/01/2005 - 05/01/2005 05/01/2005 - 06/01/2005 06/01/2005 - 07/01/2005 07/01/2005 - 08/01/2005 08/01/2005 - 09/01/2005 09/01/2005 - 10/01/2005 10/01/2005 - 11/01/2005 11/01/2005 - 12/01/2005 12/01/2005 - 01/01/2006 01/01/2006 - 02/01/2006 02/01/2006 - 03/01/2006 03/01/2006 - 04/01/2006 04/01/2006 - 05/01/2006 05/01/2006 - 06/01/2006 07/01/2006 - 08/01/2006 08/01/2006 - 09/01/2006 09/01/2006 - 10/01/2006 10/01/2006 - 11/01/2006 12/01/2006 - 01/01/2007 02/01/2007 - 03/01/2007 03/01/2007 - 04/01/2007

 

 

 

 

 

              

هوای خشک پاییزی هر روز بیشتر گذشته رو یادم میاره...زیر زمین
سرد اون خونه قدیمی رو که سیگارامونو با آتیش موتور خونش
روشن می کردیم...اون روز عصر که مست کردیم و تو خیابون
شوخیای بی مزه کردیم...بیتلز که از هرچیزی آسون تر اشکمو در
میاره...اون روزا که من مثل همیشه تنها بودم و دلم می خواست
همه دور هم باشیم...بچه ها ساز می زدن و ما به قول بابک بی
اونکه بدونیم خوشحال بودیم...اون شبا که دور هم می شستیم
کنسرت می دیدیم...توی همون خونه ای که تمام من و خاطراتم بود
که همون جا گذاشتیمش و اومدیم...این روزا رو گذروندیم که یه علامت رو چوب خطمون اضافه
کنیم...یه عصر دلگیر و ابری دیگه تو داراباد...با ثمین و بابک که
تو تراس الد سانگز گوش می کردن و من و تو و باب دیلن که اون
روز فقط و فقط به افتخار ما می زد...مثل تمام روزای دلگیر و
تکراری تو دانشکده کاربردی با بچه هایی که از صب بدون اینکه
بدونن چرا میان اون اونجا می شینن و شب به زور پرتشون می کنن
بیرون...مثل هر چیز و هر کسی که تو این روزمرگی که فقط وقتی
معنی می گیره که دیگه گذشتست گیر کرده و جز اینکه رو چوب
خطش علامت اضافه کنه کاری از دستش برنمیاد...