Hollow Years of Post-Solitude...

مامان با میز و صندلی و دراور جدیدی که خریده مثل بچه ای که اسباب بازی های گم شدشو پیدا کرده بازی می کنه...برای منم یه صندلی جدید چرمی مشکی گرفته...روش احساس راحتی می کنم...لا اقل پشتش سیخ نداره و بدون اینکه بالش بذارم کفش می تونم روش بشینم...قیافش یه کمی ترسناکه...سیاه سیاهه و خیلی جدی...از اینکه شب باهاش تنها بمونم یه کمی می ترسیدم اما انگار اون قدرا ام خطرناک نیست...آخه شبیه این صندلیاییه که تو فیلمای ضد زندگی صنعتی آدمایی که دچار روزمرگی می شن روش می شینن...به حر حال موقع اسباب کشی صندلی قدیمی مم با خودم می برم...مامان می گه می ذارمش تو اتاق کار...همین اندازه که من ناراحتم اون خوشحاله...دلش از آپارتمان و خونه های نزدیک اتوبان می گیره...می گه اونجا بزرگتره...حیاط داره و یه تراس بزرگ که می شه توش رو منقل و زغال کباب درست کرد...من اما اینطوری فکر نمی کنم...اتفاقا دلم می خواد برم تو دل همین آپارتمانای بیست طبقه که تو هر طبقه بیست واحده...اونایی که مامان اینا بهشون می گن لونه زنبور...اون جوری احساس امنیت می کنم...فکر می کنم همه اون قدر گرفتارن که دیگه از اینکه بشینن زندگی منو نگا کنن غافل می شن


Post-SoLiTuDe


	Crazy Crazy World Photo.Net Empty Words Pendar Nabipour Senses of Cinema The Days of Our Lives The Last Temptation My Reticence Citizen Kaveh Bidel 2 Words...Silence Decapitators Parhoon The Thorough Me Rain & Miracle in a Highway Gray Days and Red Moments Empty Money-Art rAhA Cold Shadows Alone Theater 11/01/2004 - 12/01/2004 12/01/2004 - 01/01/2005 01/01/2005 - 02/01/2005 02/01/2005 - 03/01/2005 03/01/2005 - 04/01/2005 04/01/2005 - 05/01/2005 05/01/2005 - 06/01/2005 06/01/2005 - 07/01/2005 07/01/2005 - 08/01/2005 08/01/2005 - 09/01/2005 09/01/2005 - 10/01/2005 10/01/2005 - 11/01/2005 11/01/2005 - 12/01/2005 12/01/2005 - 01/01/2006 01/01/2006 - 02/01/2006 02/01/2006 - 03/01/2006 03/01/2006 - 04/01/2006 04/01/2006 - 05/01/2006 05/01/2006 - 06/01/2006 07/01/2006 - 08/01/2006 08/01/2006 - 09/01/2006 09/01/2006 - 10/01/2006 10/01/2006 - 11/01/2006 12/01/2006 - 01/01/2007 02/01/2007 - 03/01/2007 03/01/2007 - 04/01/2007	مامان با میز و صندلی و دراور جدیدی که خریده مثل بچه ای که اسباب بازی های گم شدشو پیدا کرده بازی می کنه...برای منم یه صندلی جدید چرمی مشکی گرفته...روش احساس راحتی می کنم...لا اقل پشتش سیخ نداره و بدون اینکه بالش بذارم کفش می تونم روش بشینم...قیافش یه کمی ترسناکه...سیاه سیاهه و خیلی جدی...از اینکه شب باهاش تنها بمونم یه کمی می ترسیدم اما انگار اون قدرا ام خطرناک نیست...آخه شبیه این صندلیاییه که تو فیلمای ضد زندگی صنعتی آدمایی که دچار روزمرگی می شن روش می شینن...به حر حال موقع اسباب کشی صندلی قدیمی مم با خودم می برم...مامان می گه می ذارمش تو اتاق کار...همین اندازه که من ناراحتم اون خوشحاله...دلش از آپارتمان و خونه های نزدیک اتوبان می گیره...می گه اونجا بزرگتره...حیاط داره و یه تراس بزرگ که می شه توش رو منقل و زغال کباب درست کرد...من اما اینطوری فکر نمی کنم...اتفاقا دلم می خواد برم تو دل همین آپارتمانای بیست طبقه که تو هر طبقه بیست واحده...اونایی که مامان اینا بهشون می گن لونه زنبور...اون جوری احساس امنیت می کنم...فکر می کنم همه اون قدر گرفتارن که دیگه از اینکه بشینن زندگی منو نگا کنن غافل می شن ... ; # posted by Gelare Khoshgozaran @ 3:06 PM