Hollow Years of Post-Solitude...
  Hollow Years of Post-Solitude                                                                                                                             

    Post-SoLiTuDe                     

 
   
 

 

 

 

 11/01/2004 - 12/01/2004 12/01/2004 - 01/01/2005 01/01/2005 - 02/01/2005 02/01/2005 - 03/01/2005 03/01/2005 - 04/01/2005 04/01/2005 - 05/01/2005 05/01/2005 - 06/01/2005 06/01/2005 - 07/01/2005 07/01/2005 - 08/01/2005 08/01/2005 - 09/01/2005 09/01/2005 - 10/01/2005 10/01/2005 - 11/01/2005 11/01/2005 - 12/01/2005 12/01/2005 - 01/01/2006 01/01/2006 - 02/01/2006 02/01/2006 - 03/01/2006 03/01/2006 - 04/01/2006 04/01/2006 - 05/01/2006 05/01/2006 - 06/01/2006 07/01/2006 - 08/01/2006 08/01/2006 - 09/01/2006 09/01/2006 - 10/01/2006 10/01/2006 - 11/01/2006 12/01/2006 - 01/01/2007 02/01/2007 - 03/01/2007 03/01/2007 - 04/01/2007

 

 

 

 

 

              

پريروز بود كه جوابا اومد...از اين ترم مي رم دانشگاه هنر عكاسي مي خونم
خوشحال نيستم...دلم نمي خواد فكر كنم مجسمه سازي رو بيشتر دوست داشتم..يا اينكه جو دانشگاه تهران حالمو به هم مي زنه...خوب شد نشد...يا از اين مزخرفات..
.اون روز ترجيح مي دادم خوب بخوابم..مثل هر روز...تا دوازده...يك...دو...اما ده صب بهم اين خبرو دادن!
خوشحال نشدم...
همه تعجب كردن...
همه فكر مي كنن دروغ مي گن..
.لزومي نداره فكرهمه رو تغيير بدم...
همون روز ناراحت بودم..مي خواستم زنگ بزنم به يكي به بهونهء شيريني دادن باهاش برم كافه حرف بزنيم...بشينيم يه جا با هم موزيك گوش بديم...بياد تو اتاقم با هم فيلم ببينيم...بريم يه جا قدم بزنيم...
اما نزدم و...و نمي دونستم كه بايد به كي زنگ بزنم...كسي كه ديدن من براش مهم باشه...كسي كه وقت داشته باشه...كسي كه اگه ده سالم منو نبينه نگه:"گور باباش!"كسي كه سال تا سال از من و اينكه هنوز در قيد حياتم يا نه بي خبر نباشه و بعد يه قرن اگه منو به طور خيلي اتفاقي ديد بگه:نامرد قبول شدي؟!پس شيرينيت كو؟!كسي كه دوست منه...
خيلي فكر كردم...هيچ كس نبود...دريغ از يك نفر...قبولش سخته...اما نبود...
ديشب رفتم دم بستني رضا يه بستني ميوه اي خودمو مهمون كردم...
شيريني نداشتن حتي يه دوست براي شيريني دادن خيلي شيرينه...شما هم بفرماييد....