Hollow Years of Post-Solitude...
  Hollow Years of Post-Solitude                                                                                                                             

    Post-SoLiTuDe                     

 
   
 

 

 

 

 11/01/2004 - 12/01/2004 12/01/2004 - 01/01/2005 01/01/2005 - 02/01/2005 02/01/2005 - 03/01/2005 03/01/2005 - 04/01/2005 04/01/2005 - 05/01/2005 05/01/2005 - 06/01/2005 06/01/2005 - 07/01/2005 07/01/2005 - 08/01/2005 08/01/2005 - 09/01/2005 09/01/2005 - 10/01/2005 10/01/2005 - 11/01/2005 11/01/2005 - 12/01/2005 12/01/2005 - 01/01/2006 01/01/2006 - 02/01/2006 02/01/2006 - 03/01/2006 03/01/2006 - 04/01/2006 04/01/2006 - 05/01/2006 05/01/2006 - 06/01/2006 07/01/2006 - 08/01/2006 08/01/2006 - 09/01/2006 09/01/2006 - 10/01/2006 10/01/2006 - 11/01/2006 12/01/2006 - 01/01/2007 02/01/2007 - 03/01/2007 03/01/2007 - 04/01/2007

 

 

 

 

 

              

هيچي نيست فقط حالم بده...از اون بدايي كه نمي دونم چمه...از اونايي كه يهو منتظر يه بهونه مي شه...مي خنده...مي خنده...بعد يهو يه
نفر بهش مي گه:چطوري؟خيلي سرت شلوغه ها!و بعد لباس گوينده تو تنش جر وا جر مي شه!از اونايي كه يهو با ديدن يه صحنهء آبگوشتي مي تركه...از اونايي كه ياد گذشته ميفته....خالي شدم...نمي فهمم چي داره مي گذره...حتي فكرم مي كنم...اما نمي فهمم!
ياد يه چيزي افتادم...آها...آره خودشه:

خسته ام از همه
خسته ام از دنيا
آسمان بشنو از
قلب من اين صدا
زندگي بي زار از توام!
بي زار از اين حالم!
بيگانه ام با سيماي تو
بيگانهء دنياي تو...

هركي تو زندگي ما دنبال عقل و منطق و خلاصه هر چيز درستي مي كرده...بايد عرض كنم كه خيلي ول معطله!


-------------------------------------------------------------------
چرا...يادم اومد...يه مرور كردم...سعي
كردم تمركز كنم...تنهايي پرهياهويي دارم...و زندگي كه (مي خوام جملهء روشنفكرانه بگم!!!) هيچ معنايي نداره...تلاشي كه براي هيچه...هييييييييييييچ....خالي خالي...حالم داره بد مي شه...ولش كن...فقط نمي فهمم چرا هر روز بدتر از ديروز مي شه...اين دوران جواني...اين شيرين ترين و پرخاطره ترين دوران زندگي!!!بدون هيچ عشقي...بي هيچ سفري...بي هيچ اميدي...پريشبا بارون ميومد...شايد اگه مي تونستم برم قدم بزنم شبو بهتر مي خوابيدم...شايد اگه مي تونستم فقط يه روز برم تنها باشم....اگه مي تونستم لا اقل يه كم دور شم...اگه يه روز مي رفتم شمال...حالا از چيزايي ديگه اي مي نوشتم...چيزايي كه همه دوست داشته باشن...لا اقل يه روزم كه شده از اين چرنديات نمي نوشتم...خودمم خسته شدم....تنها خوانندهء اين چرنديات منم...مي نويسم و مي خونم...از خودم مي پرسم:زندگي اي كه نتوني توش كوچيكترين خواسته هاتو برآورده كني به چي مي ارزه؟بهم بخند...حالم بده...آره ماليخوليايي شدم...بذار باشم...بخند...بخند بلكه دل منم وا شه....مي خوام برم مامانو از خواب بيدار كنم بگم:من هيچي كم ندارم!من راضي ام!من خوشحالم!من ازادم!من پر از شورم!من پر از استعداد و شعورم!من عاشق خودم و زندگيم ام...