|
|

11/01/2004 - 12/01/2004
12/01/2004 - 01/01/2005
01/01/2005 - 02/01/2005
02/01/2005 - 03/01/2005
03/01/2005 - 04/01/2005
04/01/2005 - 05/01/2005
05/01/2005 - 06/01/2005
06/01/2005 - 07/01/2005
07/01/2005 - 08/01/2005
08/01/2005 - 09/01/2005
09/01/2005 - 10/01/2005
10/01/2005 - 11/01/2005
11/01/2005 - 12/01/2005
12/01/2005 - 01/01/2006
01/01/2006 - 02/01/2006
02/01/2006 - 03/01/2006
03/01/2006 - 04/01/2006
04/01/2006 - 05/01/2006
05/01/2006 - 06/01/2006
07/01/2006 - 08/01/2006
08/01/2006 - 09/01/2006
09/01/2006 - 10/01/2006
10/01/2006 - 11/01/2006
12/01/2006 - 01/01/2007
02/01/2007 - 03/01/2007
03/01/2007 - 04/01/2007
|
|
هيچي نيست فقط حالم بده...از اون بدايي كه نمي دونم چمه...از اونايي كه يهو منتظر يه بهونه مي شه...مي خنده...مي خنده...بعد يهو يه
نفر بهش مي گه:چطوري؟خيلي سرت شلوغه ها!و بعد لباس گوينده تو تنش جر وا جر مي شه!از اونايي كه يهو با ديدن يه صحنهء آبگوشتي مي تركه...از اونايي كه ياد گذشته ميفته....خالي شدم...نمي فهمم چي داره مي گذره...حتي فكرم مي كنم...اما نمي فهمم!
ياد يه چيزي افتادم...آها...آره خودشه:
خسته ام از همه
خسته ام از دنيا
آسمان بشنو از
قلب من اين صدا
زندگي بي زار از توام!
بي زار از اين حالم!
بيگانه ام با سيماي تو
بيگانهء دنياي تو...
هركي تو زندگي ما دنبال عقل و منطق و خلاصه هر چيز درستي مي كرده...بايد عرض كنم كه خيلي ول معطله!
-------------------------------------------------------------------
چرا...يادم اومد...يه مرور كردم...سعي
كردم تمركز كنم...تنهايي پرهياهويي دارم...و زندگي كه (مي خوام جملهء روشنفكرانه بگم!!!) هيچ معنايي نداره...تلاشي كه براي هيچه...هييييييييييييچ....خالي خالي...حالم داره بد مي شه...ولش كن...فقط نمي فهمم چرا هر روز بدتر از ديروز مي شه...اين دوران جواني...اين شيرين ترين و پرخاطره ترين دوران زندگي!!!بدون هيچ عشقي...بي هيچ سفري...بي هيچ اميدي...پريشبا بارون ميومد...شايد اگه مي تونستم برم قدم بزنم شبو بهتر مي خوابيدم...شايد اگه مي تونستم فقط يه روز برم تنها باشم....اگه مي تونستم لا اقل يه كم دور شم...اگه يه روز مي رفتم شمال...حالا از چيزايي ديگه اي مي نوشتم...چيزايي كه همه دوست داشته باشن...لا اقل يه روزم كه شده از اين چرنديات نمي نوشتم...خودمم خسته شدم....تنها خوانندهء اين چرنديات منم...مي نويسم و مي خونم...از خودم مي پرسم:زندگي اي كه نتوني توش كوچيكترين خواسته هاتو برآورده كني به چي مي ارزه؟بهم بخند...حالم بده...آره ماليخوليايي شدم...بذار باشم...بخند...بخند بلكه دل منم وا شه....مي خوام برم مامانو از خواب بيدار كنم بگم:من هيچي كم ندارم!من راضي ام!من خوشحالم!من ازادم!من پر از شورم!من پر از استعداد و شعورم!من عاشق خودم و زندگيم ام...
�
|
|